Bugün merhamet dilenmek için değil; insan onurunu, bireysel özgürlüğü, eşit yurttaşlığı ve kendi kaderimizi tayin etme hakkımızı savunmak için konuşuyorum. Ben 32 yaşında otizmli bir bireyim. Mesleğim, şirketim, düşüncelerim, inançlarım, siyasi ve felsefi görüşlerim, hayallerim ve evlilik hedeflerim var. Ben bir yetişkinim. Kendi irademin sahibiyim! Toplumun bazı kesimlerinin engelli bireylere hangi meslekleri seçebileceklerini, kimlerle arkadaşlık kurabileceklerini, hatta kimlerle evlenebileceklerini söylemesini reddediyorum. Bir otizmli mühendis, doktor, avukat, bilim insanı, sanatçı veya devlet yöneticisi olabilir. Şirket kurabilir, kitap yazabilir ve uluslararası faaliyetler yürütebilir. Bir engelli birey; bir hanedan mensubuyla, aristokratla, doktorla, avukatla, işçiyle veya başka herhangi bir yetişkinle karşılıklı rızaya dayalı evlilik yapabilir. “DENGİNLE EVLEN!” DAYATMASINI REDDEDİYORUM! İnsanların eşit onura sahip olması, aynı ekonomik sınıftan, sosyal çevreden veya nörol...
Yorumlar
Yorum Gönder